آواز ربنا که در حقیقت می‌توان آن را تلاوت آوازی قرآن کریم نامید (چون با هر یک از قرائت‌های ۷ گانه‌ی مشهور قرآن کریم متفاوت است)، بیان آوازی آیات ۱۹۳ و ۱۹۴ سوره‌ی مبارکه‌ی آل عمران است که آیه‌ی شریفه‌ی ۱۹۳ را اساتید حوزه‌ی ادبیات و شعر، بهترین ملاک و برترین نمونه‌ی صنعت‌ترصیع دانسته‌اند. در این اثر به‌خوبی می‌توان تأثیرات شیخ نصرالدین طوبی و شیخ طه الفشی را مشاهده کرد که البته ربنای شجریان بسیار شکیل‌تر و زیباتر اجرا شده است.

این اجرا تقریباً فاقد تحریر بوده و به‌جز چند نت، تماماً به‌وسیله‌ی قلط و ویبراسیون اجرا شده که اجرای ماهرانه‌ی آن بسیار چشمگیر است. گردش نغمات و ملودی‌ها به‌گونه‌یی است که ناخودآگاه آن حس ایرانی و شرقی بودن را به‌زیبایی تداعی می‌کند.

منبــع:
خبرگزاری فارس +

تحشیه:
در اصول قرائت قرآن کریم داریم که هر گونه تلاوت که در دستگاه‌های معمول نگنجد، در دستگاه «عجم» قرار می‌گیرد و «عجم» هم یکی از همین دستگاه‌های قرآنی‌ست. پس جمله‌ی "با هر یک از قرائت‌های ۷ گانه‌ی مشهور قرآن کریم متفاوت است" که در متن خبر آمده، نمی‌تواند درست باشد.