Shajarianfans.com
یک سال پیش زمانی‌که مسرور از انتشار ویژه‌نامه‌ی اسفند ماه ۱۳۸۷ بودیم، هرگز تصور آنچه را که تا این روز بر ما گذشت، نمی‌کردیم. سوای اتفاقاتی که در این مدت گذشت و شرح آن‌ها را همه می‌دانیم، از دست دادن دو استاد بزرگ موسیقی ایران، آن هم با فاصله‌ای کوتاه از هم، همه‌ی ما را بهت‌زده کرد. آنچه بسیار در تاریخ اتفاق افتاده است؛ غلبه‌ی تقدیر بر تدبیر.
صفحه‌ی اصلی > مقاله
 ۶  | امتیاز شما به این مقاله:


تاریخ انتشار: دوشنبه، ۸ تیر ۱۳۸۸ نسخه‌ی چاپی - دیدگاه‌ها - ارسال به دیگران
سرویس: خاطره‌ها.


ویژه‌نامه‌ی «شجریانی‌ها» ۳ ● ۱۳
یادی از نورعلــی‌خــان بــرومنــد
نورعلی برومند در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در تهران متولد شد. از همان دوران کودکی با توجه به محیط و شرایط خانوداگی‌اش به موسیقی اصیل ایرانی علاقه‌مند شد. از هفت‌سالگی نواختن تنبک را بدون اینکه از استادی تعلیم بگیرد، آغاز نمود. پدرش «میرزا عبدالوهاب‌خان برومند جواهری» از جواهرشناسان معروف و مردی خوش‌ذوق و عاشق موسیقی بود. خانه‌اش محفل هنرمندانی بزرگ همچون درویش‌خان، سماع‌حضور، حسین‌خان اسماعیل‌زاده و سیدحسین طاهرزاده بود.

نورعلی در ۱۳سالگی نزد درویش‌خان رفت و به آموختن تار همت گمارد. ردیف مقدماتی درویش‌خان را در مدت زمان سه سال آموخت. از این زمان به بعد است که نورعلی بیشتر اوقات خود را صرف موسیقی و نوازندگی می‌کند. با ابوالحسن صبا دوست بود؛ دوستی آنها در کلاس درویش‌خان شکل گرفته بود و هر دوی آنها نزد وی شاگردی می‌کردند. نکته‌ی جالب این است که درویش آنها را «دو تا کوچولو» می‌نامید.

در ۱۸سالگی برای تحصیل به برلین رفت و ضمن تحصیل در دوره‌ی متوسطه، به کنسرت‌ها هم می‌رفت و همین امر او را کم‌کم به موسیقی غربی علاقه‌مند کرد. تا آنجایی‌که به موتزارت علاقه‌ی شدیدی پیدا کرد و دو سال به تمرین پیانو پرداخت.

پس از پایان تحصیلات در ۲۲سالگی به ایران بازگشت و نزد موسی معروفی، ردیف و نت‌نویسی موسیقی ایرانی را فرا گرفت. نورعلی برومند در جایی گفته است که: «نت، کتاب و قلم نمی‌توانند به تنهایی حالات موسیقی ایرانی را بیان کنند؛ زیرا این نوع موسیقی دارای ظرایف و لطایف بسیار دقیقی‌ست و فراگرفتن آن فقط و فقط از راه شنیدن و تمرین زیاد نزد استاد امکان‌پذیر است.»

نورعلی پس از یک سال اقامت در ایران، دوباره به آلمان بازگشت و به تحصیل در رشته‌ی پزشکی پرداخت. پس از شش سال به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای ادامه‌ی درمان به کشور سوییس رفت؛ ولی متأسفانه بعد از گذشت دو سال که معالجات مؤثر واقع نشد، بینایی خود را از دست داده و به کشورش ایران بازگشت. برومند در وصف حال خود، پس از اینکه بینایی‌اش را از دست داد، می‌گوید: «ما را ز دیده هیچ به‌جز اشک بهره نیست / وین بهره بس ز دیده که با آن توان گریست»

برومند پس از بازگشت به ایران، ابتدا چند سالی در محضر حبیب سماعی به آموختن سنتور و فراگیری نکات و ظرایف این ساز پرداخت. سپس یک دوره‌ی کامل ردیف میرزا عبدالله را در مدت زمان ۱۲ سال از استاد اسماعیل قهرمانی فرا گرفت و ضمن کار، ممارست و تمرین، این ردیف‌ها را با اجرای اسماعیل‌خان قهرمانی بر روی نوار ضبط کرد و توانست بعدها با حافظه‌ی بی‌نظیری که داشت، گردآورنده‌ی ردیف میرزا عبدالله به‌روایت اسماعیل قهرمانی باشد که این تلاش به‌صورت مجموعه‌یی با نوازندگی خود او و به‌کوشش مهدی کمالیان و فوزیه مجد، در سال‌های ابتدایی ۱۳۵۰ ضبط و در سال ۱۳۷۰ انتشار یافت. البته از نورعلی برومند آثار دیگری از جمله، ردیف آوازی به‌روایت سیدحسین طاهرزاده و شیوه‌های اجرا برگرفته از درویش‌خان هم به‌یادگار مانده است.

برومند در نواختن تار و سه‌تار از صبا و فروتن هم آموخت و توانست سبک جدید و بدیعی در سه‌تارنوازی پدید آورد. علاوه بر آن در تنبک‌نوازی هم شیوه‌یی منحصربه‌فرد داشت، تا آنجا که نقل است عارف قزوینی دستان او را بوسیده است.

نورعلی اولین استاد گروه موسیقی دانشگاه تهران بود و ردیف میرزا عبدالله را در رشته‌ی موسیقی ایرانی تعلیم می‌داد. بعد از گذشت ۶ سال که از تأسیس رشته‌ی موسیقی در دانشگاه گذشت، توانست شاگردان برزگی را در موسیقی ایرانی‌تربیت کند. غیر از دانشگاه تهران، در مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی ایران هم تدریس می‌کرد. از شاگردان او که بعدها هر کدام صاحب کرسی در موسیقی ایران شدند می‌توان به نام‌هایی چون محمدرضا شجریان، پریسا، محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، داریوش طلایی، مجید کیانی، جلال ذوالفنون، ناصر فرهنگ‌فر، رضوی سروستانی، اکبر گلپایگانی و... اشاره کرد.

نورعلی برآمده از مکتب درویش‌خان بود و توانسته بود ردیف موسیقی ایرانی را که دچار آشفتگی شده بود، نجات دهد. وی عامل انتقال میراث هنری گذشتگانی چون میرزا عبدالله، درویش‌خان، حبیب سماعی و... به جوانان مستعدی بود که امروز هر کدام در آسمان موسیقی ایرانی می‌درخشند.
وی مردی بااخلاق و متواضع بود و با اینکه با انواع سازها آشنا بود و تسلط کامل بر موسیقی ایرانی داشت؛ ولی هیچ‌گاه نخواست به‌عنوان نوازنده یا موسیقی‌دان حرفه‌ای مطرح شود. استاد نورعلی برومند در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۵۵ دار فانی را وداع گفت و در قبرستان ظهیرالدوله آرام گرفت. روحش شاد و یادش گرامی باد...

 



بازگشت    بالا




 
[شناسه: ۳۱۱۳] ارادتمند استاد شجریان دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۸۷ ساعت ۱۷:۳۴
 ۱   
سلام
همچون گذشته این ویژه نامه هم پر بار بود .لطفا اگر امکان دارد کل ویژه نامه را به صورت یک فایل pdf ارائه کنید .دست همه شما را می بوسم که اینکونه به موسیقی واقعی ایرانی خدمت می کنیذ.
پاینده به خسروز آواز ایران
 

 
[شناسه: ۳۱۳۱] فرحناز سه‌شنبه ۶ اسفند ۱۳۸۷ ساعت ۶:۵۲
 ۱   
سلام سلام

دست مریزاد!

خیلی خوشحالم که در این ویژه نامه یادی از نورعلی خان برومند شد. نامش جاودان.
 

 
[شناسه: ۹۱۱۷] امیرحسین دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۸
 ۱   
روح بلندشان شاد باد، به امید ایران آزاد و آباد
دست شما هم درد نکنه
 



اطلاعیه [آرشیو]

اطلاعیه
آلبوم عکس‌های کنسرت همایون شجریان و گروه هم‌نوازان حصار در قزوین

ادامه »

جست‌وجو
 

آگهی

   نحوه‌ی پذیرش آگهی شما درگاه اخبار و مطالب موسیقی ایران

مقاله‌های اخیر
کتاب الکترونیکی آلبوم «آب، نان، آواز»
آشنایی با گروه دستان
میخانه‌ای به‌نام ربنا
حسن تو ز تحسین تو بسته‌ست زبان را...
گام‌های دستان در راه نوگرایی
سقف پرواز در عالم هنر
در اين جامعه بويی از هنر نيست
گفتم با همین بربت می‌نوازم!
گوش‌مان برای شنيدن نقد باز است
پایور را زنده نگه داریم
حالا؛ آنِ موسیقی ِ ما!
ای چرخ فلک... بیدادگری شیوه‌ی دیرینه‌ی توست
توضیح درباره‌ی مطلب مقالات استاد شجریان
اختصاصی: گزارشی از وضعیت شهر گوتنبرگ یک روز تا کنسرت
عطش شجریانی‌ها

خبرهای اخیر
کنسرت «همایون شجریان» در قزوین
اطلاعیه‌ی دل‌آواز درباره‌ی کنسرت‌های همایون شجریان در ایران
کنسرت استاد شجریان و گروه «شهناز» در لندن
DVD کنسرت گروه «شهناز» و «دستان» سال آینده منتشر می‌شود
اعلام رسمی برگزاری کنسرت «همایون شجریان» در ایران
گفت‌وگوهای کوتاهی با محمدرضا شجریان و مجید درخشانی
سومین شب کنسرت استاد شجریان و گروه شهناز در قونیه برگزار شد
عکس‌های کنسرت قونیه - آذر ۱۳۸۸
گزارشی از مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد استاد فرامرز پایور (+ ۷۴ عکس از این مراسم)
قدردانی بنیاد مولانا از استاد آواز ایران
نخستین شب کنسرت استاد شجریان و گروه «شهناز» در قونیه برگزار شد
در فراق او غم بزرگی را بر دوش تحمل می‌کنم
این خبر تکمیل می‌شود/
بعد از مشکاتیان، فرامرز پایور هم رفت

دانلود فایل ویدئویی صحبت‌های استاد شجریان در باره‌ی خیام
برنامه‌ی تور کنسرت‌های بهاره‌ی استاد محمدرضا شجریان

خبرنامه
 
نام شما:
 
ایمیل:
 
 
   خبرنامه چیست؟

نظرسنجی

در حال حاضر نظرسنجی فعالی موجود نمی‌باشد
[آرشیو نظرسنجی‌های قبلی]

امکانات
 

خروجی RSS

خروجی موبایل

استاد شجریان مقالات اخبار آثار چند رسانه‌ای ویژه‌نامه‌ها شجریانی‌ها
زندگینامه
آثار
سخنرانی‌ها
گزیده‌ی سخنرانی‌ها
سازهی ابداعی
آرشیو مقاله
تحلیل
آرشیو نقد
آرشیو خبر
کنسرت‌ها
عکس خبری
 
آثار موسیقیی
آثار استاد شجریان
گالری عکس
گزارش‌های تصویری
عکس خبری
نغمه‌ی هفته
دانلود (ویدئو - موسیقی)
۱. زادروز استاد شجریان
۲. کنسرت‌های پاییز
۳. پرونده‌ی مجید درخشانی
۴. پرونده‌ی گروه دستان
اهداف
سرویس خبری
اطلاعیه‌ها
تماس

این وب‌سایت توسط جمعی از دوست‌داران استاد محمدرضا شجریان در بهار ۱۳۸۷ تهیه‌ شده است و هیچ‌گونه وابستگی به ایشان ندارد