در ابتدای این برنامه، پیام حسن كسایی از اصفهان توسط عباس سجادی كه اجرای برنامه را بر عهده داشت، قرائت شد.
در بخشهایی از پیام كسایی برای درگذشت فرامرز پایور آمده است: «رفت از بر یاران دل از كفشده یاری با رفتن پایور چراغی از چراغهای موسیقی ایران خاموش شد كه روشنكردن آن بهاین زودی میسر نمیشود، اما موسیقی ایران، آفتاب عالمتاب میدرخشد و بر عهده جوانان است كه این مشعل را برای آیندگان پاینده دارد...»
در ادامه عبدالوهاب شهیدی خواننده پیشكسوت ایران در سخنانی گفت: «فرامرز پایور متعلق به همهی ایران است و باید از دسترفتن او را به تمام ایران و ایرانیان تسلیت گفت.»
سپس محمد سریر مدیر عامل خانه موسیقی با بیان اینكه؛ سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی، تصریح كرد: «سال ۸۸ برای جامعهی هنری سال بدی بود، چون پشتوانههای بزرگ فرهنگی و موسیقی كشور از دست دادیم. در سوگ استاد پایور دوبار باید تأسف خورد یكی برای خاموششدن فعالیتهایش در طی سالیان گذشته كه بهدلیل كسالتش نتوانست یادگارهای بسیاری برای فرهنگ ایران در طول این سالها بسازد و دوم غم از دست دادنش در این روزهای اخیر.
وی با اشاره به تواناییهایی موسیقایی استاد پایور، دانش، خدمات و تحولی كه در آموزش سنتور و كار پژوهشی در حوزهی موسیقی ملی انجام داد گفت: «فرامرز پایور به عنوان پشتوانهی موسیقی، شخصیت برجسته در حوزههای مختلف بود و او با دانش وسیع، پشتكار، انضباط، تعهد، صداقت و پاكی شناخته میشد.»
سریر توصیه كرد: «باید در نسل جدید نیز شخصیتهایی این چنین بسازیم تا بتوانیم برای فرهنگ و موسیقی ایرانی افرادی اینچنین با شخصیتهایی جامع بسازیم.»
مدیرعامل خانه موسیقی در بخش دیگری از سخنانش خاطرنشان كرد: «استاد فخرالدینی از جنوب كشور با من تماس گرفته است و بهدلیل اینكه نتوانسته دراین مراسم شركت كند تسلیت خود را از راه دور اعلام كرده است. استاد محمدرضا شجریان نیز كه برای اجرای كنسرت در سفر هستند نیز با بیان تالم خود درگذشت استاد پایور را تسلیت گفت.»
هوشنگ ظریف از هنرمندان همدورهی استاد پایور نیز گفت: «از سال ۱۳۳۴ با استاد پایور آشنا شدم و او شیوهی نوازندگی با سنتور را تغییر داد و به ما نشان داد كه با این ساز چه كارهای خارقالعادهای را میتوان انجام داد.»
وی بیان كرد: «استاد پایور قطعاتی را كه استاد وزیری با تار مینواختند را با سنتور میزند و این نشانگر قدرت و توانایی او در نواختن این ساز بود.»
سپس محمد اسماعیلی از اعضای گروه پایور گفت: «ای كاروان آهسته ران / كه آرام جانم میرود وان دل كه با خود داشتم/ با دلستانم میرود.»
اسماعیلی ادامه داد: «استاد پایور بسیار به ما آموخته است و من اكنون ۴۰ سال است كه نزد او شاگردی میكنم و او نه تنها موسیقی را به من آموخت كه زندگی و معاشرت را نیز از او یاد گرفتم و هنوز هم باید از او بیاموزم. استاد پایور بسیار به ادب میپرداختند و همیشه شعر «ادب بهتر از گنج قارون بود/ فزونتر ز ملك سلیمان بود» را زمزمه میكردند.»
وی با بیان اینكه موسیقی استاد پایور جدی بوده و همیشه تفكری پشت آن وجود داشته است، تصریح كرد: «او حق بزرگی برگردن جوانان دارد. او مانند اساتیدی چون دهلوی، شهیدی و ... صدمات را به جان خریدند تا در كشور به موسیقی احترام بگذارند و اكنون جوانان باید ارزش این كار آنان را بدانند.»
درادامه ارفع اطرایی بانو نوازندهی سنتور نیز با بیان اینكه؛ هرگز نمیرد آنكه دلش زنده شد به عشق، ادامه داد: استاد پایور مانند وزیریها، صباها و خالقیها نخواهد مرد.
او یادآور شد: من ۵۲ سال از زندگی خود را به همكاری و شاگردی با استاد پایور گذراندم.
اطرایی سخنانش را با تقدیم قطعه شعری از اشعار مهدی سهیلی به همسر استاد پایور به پایان برد.
سپس سعید ثابت از شاگردان استاد پایور گفت: پایور همیشه هرگاه میخواست نام استاد صبا را بیاورد با نام «استاد» از او یاد میكرد و این نشاندهندهی ویژگیهای والای اخلاقی او بود. تا زمانی كه ایران پاینده و جهان هستی برپا باشد نام استاد پایور خواهد درخشید.
در پایان مراسم پیكر مرحوم استاد پایور از مقابل درتالار وحدت تشییع شد تا در قطعهی هنرمندان بهشتزهرا (س) به خاك سپرده شود.
در این مراسم هنرمندانی چون شهرام ناظری، كیخسرو پورناظری، فریدون شهبازیان،محمد رضا نوربخش، علی رستمیان و ... حضور داشتند و از مسئولان میتوان از محمد علی خبری مدیر كل دفتر موسیقی وزارت ارشاد اسلامی نام برد.
مراسم یادبود فرامرز پایور روز دوشنبه ۲۳ آذرماه در مسجدجامع شهرك غرب، میدان صنعت ساعت ۱۵ تا ۱۶:۳۰ برگزار میشود.
خزان سنتور/
چقدر گفتم این جا شکلک گریه بزارید
