یک سال پیش زمانی‌که مسرور از انتشار ویژه‌نامه‌ی اسفند ماه ۱۳۸۷ بودیم، هرگز تصور آنچه را که تا این روز بر ما گذشت، نمی‌کردیم. سوای اتفاقاتی که در این مدت گذشت و شرح آن‌ها را همه می‌دانیم، از دست دادن دو استاد بزرگ موسیقی ایران، آن هم با فاصله‌ای کوتاه از هم، همه‌ی ما را بهت‌زده کرد. آنچه بسیار در تاریخ اتفاق افتاده است؛ غلبه‌ی تقدیر بر تدبیر.

هرگز فراموش نمی‌کنم آن روزی که استاد آواز ایران، پرویز مشکاتیان را در آغوش کشید و با گفتن «امیدواریم پرویز بیشتر کار کند و ما هم در کنارش هستیم» هلهله‌ای در تالار وزارت کشور به‌پا خاست. گویی همگی منتظر گفتن این جمله از طرف استاد بودند. اما آرزوها برای دیدن این دو استاد بزرگ در کنار هم و خلق آثار ماندگار، با طوفان تقدیر، همگی در نام و معنای خود باقی ماند.

در نبودِ خالق «دستان» و «بیداد»، رها شدن روح فرامرز موسیقی ایران از مرز این جهان، هم ثابت کرد این چرخ بدکرداری‌اش حد و مرز ندارد. سال‌های سال انتظار لازم است تا چون این‌ها دوباره‌ در موسیقی ما ظهور کنند. امیدهای جوان‌تر موسیقی، امروز کم نیستند. بارقه‌های امید در نبودِ اساتیدی که آثارشان، میراث‌شان شده‌اند، تنها کاری‌ست که می‌توانیم در این سال‌های انتظار انجام دهیم.

در کنار این بهت‌زدگی‌ها، ما هم چون خیل دوست‌داران موسیقی ایران، روزگار گذراندیم. در نظر داشتم تا در این متن شرحی از آنچه که در این یک سال گذراندیم بنویسم؛ اما گویی به قلم آوردن این رویدادها چندان ساده نیست. «شجریانی‌ها» گرچه در این دوازده ماه کمتر از قبل فعال بود؛ اما جاری در اتفاق‌های روزگاری که گذشت، بود. برنامه‌های بسیاری برای سالی که گذشت در نظر داشتیم. به هر روی، آن «اگر»ی که باید نگذاشت تا از گستره‌ی گسترده‌ی این گربه‌ی شرقی فراتر رویم و هنر ایرانیان را به جهانیان بنمایانیم و تنها «پارسی‌نویس» نباشیم.

«اگر موافق تدبیر من شود تقدیر»، فعالیت‌های شجریانی‌ها به‌مرور و با طراوت بهار، روالی دیگر به خود خواهد گرفت.

در اینجا لازم است تشکر ویژه‌ای از اساتید محترم گروه دستان بکنیم. استاد سعید فرجپوری، استاد حمید متبسم و استاد حسین بهروزی‌نیا، «شجریانی‌ها» را قابل دانستند و وقت با ارزش خود را در اختیار این سایت گذاشتند. گفتارهای این اساتید بزرگوار همواره امید و چراغی برای ادامه‌ی کارهای‌مان بوده است.

لازم است از آقای آرپژ تیموریان برای هماهنگی و انجام مصاحبه‌ها نیز قدردانی به‌عمل آوریم و سپاسگزار تلاش‌شان باشیم.

لازم به توضیح نیست که بدون یاری و همراهی همکارانم در این وب‌سایت که نام‌آشنای شما هستند، نه‌تنها این ویژه‌نامه که بسیاری از فعالیت‌های سایت تا اینجا پیش نمی‌آمد.

عالم علم نیست عالم عشق                  رویت صدق چون روایت نیست

محمدعلی محمودیار

شناسنامه:

ویژه‌نامه‌ی اینترنتی «شجریانی‌ها»
شماره‌ی ۴ - اسفند ۱۳۸۸

مدیـر اجرایی: محمدعلی محمودیار
دبیر ویژه‌نامه و گرافیک: سهند سلطاندوست

همکاران این شماره:
هوشنگ سامانی، آرپژ خیاط تیموریان، علی میرزایی، محمدجواد صحافی، زینب عطارزاده

با سپاس فراوان از:
حمید متبسم، حسین بهروزی‌نیا، سعید فرجپوری، بیژن فرد